Nejla Arslan- Eğitim sadece ders sıralarında mı olur?

Sevgili arkadaş okurları, bu yazımda çok geniş bir yelpazesi olan konumuz eğitimin bir dalına değinmek istiyorum. Son üç senedir ilk okulda sınıf öğretmeni olarak görev yapmaktayım, ondan önce beş sene orta okulda branş öğretmeni olarak çalıştım.

Farklı dillerden, dinlerden ve kültürlerden gelen çocuklarla ve gençlerle çalışmak çok enteresan ve bir o kadarda zevkli. Annemin güzel bir sözü geldi aklıma: „Çocuklar baharda kırları süsleyen rengarenk çiçekler gibiler“.

Çocukların eğitimine değinmeden önce anne karnındaki cenine kısa bir bakalım. Yeni bir konu olmasa da yine de bazı noktalara değinmek isterim.

Eğitimin anne karnında başladığını biliyoruz.

Annenin karnındaki çocuğu ile konuşması, ona müzik dinletmesi, onu sevmesi, ona şarkılar söylemesi ya da kitap okuması onun gelişimi için çok önemli. Ceninin bunları duyduğu ve hissettiği gerçeği bilimsel olarak kanıtlanmıştır. Annenin hamilelik döneminde sigara, kahve, alkol içmesi ve ya uyuşturucu kullanması bebeğin gelişiminde ciddi problemler yaratır. Bu alışkanlıklardan dolayı, bebek doğum sonrası, yeni doğan bebeklerin genel görünümü açısından „normal“ görünse de, beyninde izler bırakmış olacaktır. Çocuklar özellikle okul döneminde öğrenmekte zorluk çekebilir ve davranış bozukluğu problemi yaşayabilir.

Söz konusu olan eğitim ilk etapta evde verilmeli. Çocuklar bu dönem içerisinde kişiliklerinin temelini oluştururlar. İlk örnek alınan şahıslar aile ve en yakın çevreden oluşur. Bu çevreden birileriyle özdeşleşirler. Evdeki eğitimde çocuklara davranışlarını hangi ortamda nasıl göstermesi gerektiği öğretilir. Ev ve okulda verilen eğitim çocuğun gelişimini, bilincini, kişiliğini ve değerlerini oluşturur.   Günümüzde çoğu ebeveyn iş hayatında yer aldığı için, çocuklarını kreşe, yuvaya, bakıcı anneye bırakıyor. Çocuğun eğitimi dışarıdan başkaları tarafından veriliyor. Bu da zamanla ailelerin çocuklar üzerindeki etkilerini azaltıyor. Elbette hayat şartları ve ekonomik sıkıntılar çoğu ailelere başka seçenek bırakmıyor. Burada önemli olan evde olduklarında, izinli günlerde, hafta sonlarında ailece beraber zaman geçirmek, çocuklara zaman ayırmak.

Eğitim konusunda bilinçli olan ebeveynleri de unutmamalıyız. Onlar eğitimin temelini evde oluşturuyor, okul ve öğretmenlerle düzenli olarak görüşüp, onlarla beraber çalışıyorlar. Okul veya sınıf etkinliklerinde bulunuyorlar. Bu çocuğa öz güveninde destek olacaktır.

Okul sıralarında oturan ve merakla öğretmeni izleyip dinleyen çocukların sırtlarında görünmez bir sırt çantası var. Bunun içinde evde aldıkları eğitim, yaşadıkları olaylar, korkuları, değerleri, sevinçleri bulunuyor. Çocuğun gelişiminde ebeveynlerin uyumlu, olumlu tavırlar ve dengeli davranışları çok önemlidir.

Okulda yaşadıkları olayları, güzellikleri, zorlukları, haksızlıkları ve destekleri de bu çantaya doldurup yaşamın uzun yollarına o minik ayaklarlıya devam ediyorlar.

Çocuklar nerde olursa olsunlar onların kendilerini geliştirmeleri için sevgi dolu bir ortam çok önemli. Çocukların birey olduğunu unutmamalıyız. Çocuk deyip geçmemeliyiz. Onları ciddiye alıp dinlemeliyiz. Ebeveynler ve öğretmenler onların gelişimde çok büyük rol oynuyorlar.

Hepimizin onlara iyi örnek olması dileğiyle…