Hala aynı talepler için mücadele ediyorlar

Capture.PNG3

14 Haziran 1991’de yapılan Metal ve Saat Sektörü işçisi kadınların başını çektiği, kadın grevinin üzerinden 24 yıl geçmesine rağmen, kadın emekçiler bu gün hala aynı taleplerle mücadeleye devam ediyorlar

Wallis’te ki saat fabrikasına 4 ayrı kadın emekçinin aynı işi yapmasına rağmen 4 farklı ücretle çalıştırıldığının ortaya çıkmasından sonra ayağa kalkan kadın emekçilerin ön ayak olduğu kadın grevi, o tarihe kadar katmerle- şerek artmış emek sömürüsünün, suskunlukla geçiştirilemeyeceğine karşı kadın emekçilerin uyanış içerisine geçtikleri yeni bir sürecin de başlangıcı olmuştu. Öyleki, 2 ayrı saat fabrikasında ortaya çıkan ‘lokal’ bir durumun kısa süre içerisinde ülke geneline yayılan bir hareket dönüşmesi, çalışan emekçi kadının, ev kadınlarının, çırakların ve genel olarak tüm kadınların her alanda eşitlik talebinin kısa süre içerisinde kadınlar içerisinde bir harekete dönüşmesinin toplumsal ve sosyal koşullarının varlığından söz edilebilinir. 1918 yılında yapılan genel grevin ardından en büyük kitle eylemi olan ve 500 binin üzerindeki kadın emekçinin katıldığı grevlerde, İsviçre’nin her tarafında sokaklarda, eşit işe eşit ücret, temel hak eşitliği talebi gibi talepler, kadın emekçilerin ellerinde yürüyüş ve gösterilerin en önünde yer aldı.

O tarihten bu yana yasal olarak kısmi kazanımlar elde edilse de fiiliyatta kadın emekçilerin taleplerinde bir deği- şikliğin olmadığını bu gün de görüyoruz. Düşük ücretli, kısa çalışma sürelerine bölünmüş işlerde, güvencesiz çalıştırılan kadınlar, özellikle hizmet sektöründeki sömü- rü çarkının merkezinde yer alıyorlar ve aynı işi yapan erkeklerden kadınlar ortalama olarak %20 daha az ücret alıyorlar.